Hyman Minsky
Interessant artikel over Hyman Minsky, de econoom die voorspelde dat een economie gedurende een lange periode van stabiliteit onvermijdelijk afstevent op een financiële crisis zoals we net beleefd hebben, en die nu postuum overladen wordt met erkenning.
Interessant vind ik vooral zijn idee dat de overheid, om een crisis te boven te komen, niet alleen een lender of last resort moet zijn voor bedrijven in moeilijkheden, maar ook een employer of last resort voor laaggeschoolde werklozen, de meest kansarme groep. Zij zouden aan een vastgesteld minimumloon allerlei werk kunnen opknappen dat nuttig is voor de maatschappij: kinderoppas, reiniging, enzovoort. Op die manier zou geld in de economie geinjecteerd worden van onderuit.
Een zeer aantrekkelijk idee, en het laat zich raden dat traditioneel links zoiets automatisch zou toejuichen (omdat traditioneel links nu eenmaal naïef is en alles dat geld naar armen doet stromen als een goeie maatregel beschouwt) en traditioneel rechts het automatisch zou afkraken (omdat traditioneel rechts nu eenmaal drijft op een egoïsme dat verpakt zit in dogmatisch vrije marktdenken).
Zelf was ik altijd al de idee toegedaan dat er iets tegenover een werkloosheidsuitkering zou mogen staan. Al die werklozen die niets doen zouden de maatschappij enorme verdiensten kunnen bewijzen - geen grotere verspilling dan mensen die niets doen. Anderzijds is de logistieke moeilijkheid om een massa mensen zinvol aan het werk te zetten enorm en de kost wellicht navenant. Er is ook het probleem van de motivatie - weinig mensen gaan serieus werk leveren voor een uitkering die ze zowiezo toch al krijgen.
Dit artikel over Minsky doet me spelen met het idee van twee niveaus van werkloosheidsuitkering: een lagere om niets te doen en een hogere voor door de overheid georganiseerd werk. Dat werk moet uiteraard werk zijn dat in vrije marktomstandigheden niet of onvoldoende uitgevoerd wordt. Het systeem van de dienstencheques is eigenlijk al zo'n systeem.